|
|
|
L’Apocalipsi que s’apressa a bèras camadas.
Lo Crist crucificat suu campanar de las catedralas que s’i hè entà captar los arrodejaires.
Dab la votz deus qui’s pensan sauvats.
Indiferents de cap aus hats deus indeterminats.
Indiferents de cap aus pècs d’ua auta fe, meilèu esmiraglats peus perhums de las taulejadas aulorentas, per las hemnas escaloridas de desirs dionisiacs.
Urós en lo saunei vadut realitat.
Dionisòs n’ei pas engèrc. Mès la Morala qu’ei mespresanta.
Ua masca qui estuja la mediocritat, vaduda lo mot d’òrdi de la democracia.
“Sias mediòcre e cara’t.”
Aquiu la recèpta entà escanar las consciéncias.
Manigança cap a la cultura.
Crimi cap aus susmautaires d’ua nacion hamolenta de dinèrs.
La lobotomia qu’ei legalizada.
Que hè hrèita entà har carar los caps tròp borruts.
Los deus solecs de la societat qui restitueishen au sable la soa paraula, au mond lo son arridolet.
E a las leis los lors ridicules.
Mei vesins de la fin que deu començar, los nostes mainats que gahan la dralha de la farcejada fabulosa, - mès faussa -, fòrça shens consciéncia e shens còr qui hula chic a chic los poètas tau hons deus putz shens aiga e de las galihòrças shens hialats.
Totun, qu’ei ua prediccion.
Que gausan emposoar l’ozòne : los pès deu cèu que son arides, e los èrms bohabracs.
Que pauparàs la carn hissanta deus fruts shens colors, de las pomas shens pepitas e de las ahragas aigassudassas.
A l’imatge deus casalèrs transgenics.
Los òmis que seràn malauts e mediòcres, victimes de la mondializacion, nafrats per las malahèitas d’un mond qui camina a còps de matraca.
Caps vuèits devath cascas d’aur que hicaràn los oposants tà hens las presons entutadas, tà hens los cròfos claverats per l’Ignorància, tà hens silencis impausats per pepiòts incultes.
Cioran qu’ac sabè : la tirania que daunejarà, a maugrat deus mei flacs.
Per’mor la mediocritat que s’aprèsta l’aveniment.
Suus escalèrs de la mondializacion que son inscriuts los mots d’ua mort a viéner : la de la Libertat.
Lo monde que prenen dab paciéncia la lor bilheta entà estar actors deu darrèr filme. Auherint lo lor temps aus tirans, lo lor còr aus copables, la lor libertat, fin finala, aus de qui ditejan las monaquetas d’un teatre shens magia.
Los estremats que son mautractats.
Peus qui an mitralhetas hens las mans. O matracas. O lo mond.
Las putas e los poètas, tots los qui lo sitèma conformista e tira la sanc tan sovent, aqueths que son beròis. Mès que pateishen. Per’mor d’estar diferents.
Que cau plan seguir l’arrèca.
Consomator e no pas contestator.
Produit shens paraula entà plenhar las pòchas deus rics.
Pas jamei.
Que la Patz, lo Gai e l’Amor s’enairen
Entà ua Vita Vertadèra : ua Vita en Poesia - -
Visca la Revolucion.
Pèir Bonassa
© « La tempora de la mediocritat», Pèir
Bonassa, in Reclams n° 788/789, p. 46 & 47 – De genèr a junh de 2003, Sèrra de Morlàs, Arrevirada occitana : Joan Breç
Branar.
|
***
Copyright 2005-2007 © www.pierrebonnasse.com
Tous droits réservés - Reproduction intégrale ou partielle
interdite
|
